Moeder van denkbeeldige kinderen, de onverwachte waarheid

Ik heb er lang over zitten nadenken of ik nou echt over dit deel van mij moest schrijven of niet. Ik wilde dat zo graag doen, omdat schrijven en delen voor mij op een of ander manier therapeutisch werkt. Maar of ik dit nou werkelijk moest delen met de buitenwereld, daar twijfelde ik aan. Ik was bang om mij zo bloot te stellen, omdat mijn meest diepgaande wond dan voor iedereen zichtbaar zou zijn. Continue reading

Labeled, Boxed & Limited

Ever thought about how we have been labeled and boxed since the day we were born? Yes, we’ve been given a name without our approval and we’ve been placed in a home with a family also without our consent. We’ve grown up with rules set up by our families. Fed food and thought by our families with their belief-systems. All good, cause these are the basics which made us who we are today. Continue reading

1000 dagen zonder Faith

1000 dagen zijn reeds voorbij. 1000 dagen zonder jou in ons midden brengt ons vandaag hier allemaal samen. Speciaal om het laatste afscheid van jou te nemen wordt er een kerkdienst voor jou gehouden. Door de oudere mensen werd mij verteld dat de ziel van een overledene de aarde voorgoed verlaat tegen deze tijd. Daarom is 1000 dagen de laatste kerkdienst die wordt gedaan volgens ons geloof. Continue reading

De Motherhood Dare contest

De afgelopen tijd is er een “Motherhood dare” contest gehouden op facebook, waar moeders een foto moesten posten samen met hun kind(eren). Eerlijk gezegd snapte ik de essentie hiervan niet. Zoals gewoonlijk deden heel veel van mijn facebook vrienden hieraan mee. En het was in eerste instantie mooi velen zo trots te zien met hun kind of kinderen. Echter had ik er op gegeven moment een beetje gemengde gevoelens over, want dit was nog een keer iets waaraan ik niet mee kon doen. Nog een box waarin ik niet pastte, een groep waar ik niet bij kon horen. En ja, vreemd genoeg werd ook ik erin getagged om mee te doen. Ik dacht toen eerst bij mezelf: “Huh, ik snap dit niet. Hoe kan iemand mij nou erin taggen, terwijl ik (nog) geen moeder ben?”
Continue reading

Mindful Sunday: sounds of life unedited

It was still quiet when I woke, so I just lay there enjoying the silence with my eyes closed. I hear a door open and I think that must be the start of today in this house. I slowly turned around in bed, trying to not wake up my boyfriend. He’s still fast asleep, wonder he didn’t wake up. He doesn’t make a sound at all, but I can see him breathing. His chest going up and down. The little moves his nose makes when he breathes. I am thankful for this moment, this moment that he just lies there and that he’s alive. Alive and well, lying by my side. Please don’t pinch me…
Continue reading

Spiegeltje, spiegeltje in het kind

Toen wij nou eens de eer kregen om op onze peetdochter te passen voor een paar uurtjes, wisten wij ons totaal geen raad wat te doen met haar. Natuurlijk stuurde haar moeder kleurtjes mee, der tablet en haar beertje. En zij maakte haar ook niet druk over wat te gaan doen. Maar mijn partner raakte in paniek, want hij wilde haar bezig houden. Dus wij besloten wat te gaan rijden. Zo gezegd, zo gedaan.
Continue reading