Ik heb er lang over zitten nadenken of ik nou echt over dit deel van mij moest schrijven of niet. Ik wilde dat zo graag doen, omdat schrijven en delen voor mij op een of ander manier therapeutisch werkt. Maar of ik dit nou werkelijk moest delen met de buitenwereld, daar twijfelde ik aan. Ik was bang om mij zo bloot te stellen, omdat mijn meest diepgaande wond dan voor iedereen zichtbaar zou zijn. Continue reading →

De afgelopen tijd is er een “Motherhood dare” contest gehouden op facebook, waar moeders een foto moesten posten samen met hun kind(eren). Eerlijk gezegd snapte ik de essentie hiervan niet. Zoals gewoonlijk deden heel veel van mijn facebook vrienden hieraan mee. En het was in eerste instantie mooi velen zo trots te zien met hun kind of kinderen. Echter had ik er op gegeven moment een beetje gemengde gevoelens over, want dit was nog een keer iets waaraan ik niet mee kon doen. Nog een box waarin ik niet pastte, een groep waar ik niet bij kon horen. En ja, vreemd genoeg werd ook ik erin getagged om mee te doen. Ik dacht toen eerst bij mezelf: “Huh, ik snap dit niet. Hoe kan iemand mij nou erin taggen, terwijl ik (nog) geen moeder ben?”
Continue reading →

Toen wij nou eens de eer kregen om op onze peetdochter te passen voor een paar uurtjes, wisten wij ons totaal geen raad wat te doen met haar. Natuurlijk stuurde haar moeder kleurtjes mee, der tablet en haar beertje. En zij maakte haar ook niet druk over wat te gaan doen. Maar mijn partner raakte in paniek, want hij wilde haar bezig houden. Dus wij besloten wat te gaan rijden. Zo gezegd, zo gedaan.
Continue reading →