Mijn heel leven al heb ik mensen hun meningen over mijn lichaam moeten aanhoren. “Hi Sjefi, lang niet gezien, wat ben je dik geworden zeg, leven gaat zeker goed.” “Hi Sjefi, ondanks je yoga doet ben je toch zo mollig?” “Hmm, en dan heb je nog geen kinderen.” … Eerlijk gezegd, ik ben er echt zat van. Zo ja, ik ben dik, mollig, wat je het ook wil noemen. So what? En waarom moet ik er een verklaring voor hebben? Of waarom moet ik voldoen aan de standaarden, van wie, de maatschappij?

Elke vrouw die kinderen heeft gebaard, krijgt een ‘vrije kaart’ voor haar stretchmarks en fluffy buikje. “De babyvet is er toch nooit vanaf gegaan.” En omdat dat, dan zo niet mijn geval is, heb ik dus het recht niet om er ook stretchmarks te hebben en een zacht buikje?

Al 5 jaren yoga en toch ben je zo vol? Wat voel ik me toch zo schuldig zo ver weg te zijn van de yogabody stereotype. Wat is een yogabody nou eigenlijk? “A body that does yoga!” says Jessamyn Stanley, schrijfster van “Every Body Yoga”. I really don’t owe it to my asana practice to be as slim as physically possible. I do owe it to myself to love this body in every shape it takes and every state it states.

So here is what I compare my body to: My body is like a mountain, tall and strong. Just like a mountain has it’s curves, so does this body of mine. Like a mountain withstands the wind, so did I withstand failures. As a mountain stands tall in the rain, so has my body cried tears of sorrow. As the wind blows sand on and off the mountain, so will you enjoy the sound of my laughter. The thing is, you won’t enjoy the view until you’ve reached the top. Neither will you never get to know the real true me in its beautiful self if all you have are judgments and opinions. I don’t mind if this mountain is too high for anyone to climb, for it I have the utmost love and respect. It houses and carries my soul around, it expresses all that I enjoyed and had to endure. I will certainly not apologize for not having a yogabody as I “clearly” should and I will not feel sorry for myself for not having born any children.

Dus noem me vet, dik, mollig. Once upon a time this bothered me deeply. Now for all I care is, your words are like the wind, just passing by. Believe it or not. I like this body exactly the way it is, curvy and soft. Everyday I look in the mirror and can’t stop thinking “Damn, I’m hot!” So wheather you like me this way or not, what you think of me is none of my business, so I won’t meddle with your thoughts.