De Motherhood Dare contest

De afgelopen tijd is er een “Motherhood dare” contest gehouden op facebook, waar moeders een foto moesten posten samen met hun kind(eren). Eerlijk gezegd snapte ik de essentie hiervan niet. Zoals gewoonlijk deden heel veel van mijn facebook vrienden hieraan mee. En het was in eerste instantie mooi velen zo trots te zien met hun kind of kinderen. Echter had ik er op gegeven moment een beetje gemengde gevoelens over, want dit was nog een keer iets waaraan ik niet mee kon doen. Nog een box waarin ik niet pastte, een groep waar ik niet bij kon horen. En ja, vreemd genoeg werd ook ik erin getagged om mee te doen. Ik dacht toen eerst bij mezelf: “Huh, ik snap dit niet. Hoe kan iemand mij nou erin taggen, terwijl ik (nog) geen moeder ben?”
Continue reading

Mindful Sunday: sounds of life unedited

It was still quiet when I woke, so I just lay there enjoying the silence with my eyes closed. I hear a door open and I think that must be the start of today in this house. I slowly turned around in bed, trying to not wake up my boyfriend. He’s still fast asleep, wonder he didn’t wake up. He doesn’t make a sound at all, but I can see him breathing. His chest going up and down. The little moves his nose makes when he breathes. I am thankful for this moment, this moment that he just lies there and that he’s alive. Alive and well, lying by my side. Please don’t pinch me…
Continue reading

Spiegeltje, spiegeltje in het kind

Toen wij nou eens de eer kregen om op onze peetdochter te passen voor een paar uurtjes, wisten wij ons totaal geen raad wat te doen met haar. Natuurlijk stuurde haar moeder kleurtjes mee, der tablet en haar beertje. En zij maakte haar ook niet druk over wat te gaan doen. Maar mijn partner raakte in paniek, want hij wilde haar bezig houden. Dus wij besloten wat te gaan rijden. Zo gezegd, zo gedaan.
Continue reading

Van “worrier” naar “warrior”

“Ik heb de pest aan warrior asana’s”, zei ik tegen Jane toen wij aan het bespreken waren welke yoga poses ons bezighielden. Waarom, wist ik toen nog niet, ik wist gewoon dat ik deze asana zoveel mogelijk vermijdde. Ze nodigde me uit om ernaar te kijken, waarom ik me voelde zoals ik me voelde bij het aannemen van deze houding. Zelfs dat zat me dwars. Ik wilde helemaal niets te maken hebben ermee.

Continue reading