Als je me tien jaar terug had gevraagd wat mijn doelen waren, was een van ze “reizen” geweest. Ik wilde zoals ieder ander de wereld rondreizen. Maar tien jaren terug was het leven dat ik mezelf had voorgesteld, niet zo gedetailleerd. Ik was me het er niet van bewust dat reizen zoveel kost. Want ja, je moet een ticket kopen, verblijf regelen, visum aanvragen, paspoort in orde maken, sightseeën, shoppen… ow ja en ook nog voeding. Dit alles kost geld en dat heeft gemaakt dat ik tot nu toe nooit ben gaan reizen, want geld genoeg daarvoor heb ik niet gehad.

Nou geen nood, dat gaat mij niet weerhouden van mijn doel om te gaan reizen. Zo snel geven we toch niet op. Waarom wil ik reizen? “Ik wil mooie plekken zien”, was eigenlijk de enige reden die ik kon bedenken. En toen zei ik tegen mezelf, moet ik daarvoor dan speciaal reizen naar het buitenland? Dat kan hier toch ook. Dan maar een trip boeken naar het binnenland of soms ook gewoon een roadtrip per auto of per fiets. Tours naar het binnenland zijn ook best wel relatief duur, maar gelukkig kan ik het me dit nog net genoeg permiteren.

Wij gaan naar een van de eilanden langs de Suriname rivier, bijna twee uurtjes varen vanuit Atjoni. En zoals altijd gaat de yoga mat mee. Het is trouwens de mooiste natuur om er te gaan mediteren, met het stromen van de sula’s en het gezang van de vogels als achtergrondmuziek, de lekkere geurtjes van groen gras. Ik sta vroeg op als iedereen nog slaapt en zoek een leuk plek uit om stil te gaan zitten en de natuur in me op te nemen, maar ook deels van me aan moederaarde toe te vertrouwen.

Het dringt tot me door dat ik niet alleen een reis naar het binnenland van Suriname heb gemaakt, maar ook een reis in mezelf. Niets is zo confronterend als een reis maken door jezelf, want ja je komt jezelf tegen. Je ziet delen van jezelf die je nooit eerder had durven te zien en je leert het kennen. Je leert ermee omgaan en het te appreciëren. Je leert voelen wat je jezelf kan laten voelen en je neemt daar controle over. Je legt de verantwoordelijkheid voor dat voelen niet in handen van het zien van de Leaning Tower of Pisa of het zwemmen in de oceaan, maar je legt het goed willen voelen in je eigen handen.

Nou zeg ik hiermee ook niet dat ik niet meer wil gaan reizen, maar voor mij heeft reizen een hele andere definitie gevormd. Het is niet als zodanig waar je naartoe reist, maar het gaat er hierbij om dat je bewust bent van wat je doet, waar je naartoe gaat, wat je ziet en het gevoel dat je daarbij krijgt. Zo kan elke dag en elk moment een reis voor jezelf zijn. Is het nou een reis naar een ander land, een reis naar het binnenland of een reis in jezelf.